Минбаъд муҳоҷир дар Русия барои фарзандаш ҳам андоз месупорад

Аз 1 январи соли 2027 барои гурӯҳҳои муайяни муҳоҷирони коргар дар Русия маблағи ҳатмии пешпардохти андоз бо назардошти фарзандони таҳти саробониашон зиёд мешавад. Барои ҳар кӯдаки дар Русия буда ба пардохти асосӣ 50 дарсад зам мегардад. Ин тағйирот зиндагии якҷояи оилаҳои муҳоҷирро гаронтар мекунад ва дар баробари санҷиши даромад метавонад будубоши онҳоро осебпазиртар созад. Оғози қоидаҳои навро Хадамоти федералии андози Русия дар номаи расмии 11 сентябри соли 2026, таҳти рақами БС-36-11/8012@ шарҳ додааст.

Асоси ҳуқуқии ин иқдом қонунҳои федералии №241-ФЗ ва №242-ФЗ аз 26 июли соли 2026 мебошанд. Хабари шарҳии онро ТАСС рӯзи 31 октябр бо тавзеҳи Майя Шевтсова, мушовири Палатаи федералии вакилони дифои Русия, нашр кардааст. Аз ин рӯ, манбаи хабар худи ТАСС ва манбаи меъёрҳои нав матни қонунҳо ва шарҳи Хадамоти андоз мебошанд.

Барои муҳоҷир ин чӣ маъно дорад?

Маблағеро, ки бисёре аз муҳоҷирон «пули патент» мегӯянд, аз нигоҳи ҳуқуқӣ пешпардохти андоз аз даромад меноманд. Кӯдак андозсупорандаи алоҳида намешавад, балки маблағи бештарро волидайни коргар месупорад.

Тавре Шевтсова ба ТАСС шарҳ додааст, бо ду шахси таҳти саробонӣ пардохт ду баробар ва бо се нафар дуву ним баробар мешавад. Агар фарзандро ду волидайни хориҷии пардохткунандаи чунин андоз таъмин кунанд, барои ҳамон кӯдак маблағи иловагиро танҳо яке аз онҳо бо интихоби худ месупорад.

Барои фаҳмидани таъсири молиявӣ чунин мисоли шартиро мегирем:

Дар ин мисол, танҳо барои ду фарзанд оила бояд моҳе 10 ҳазор ва дар дувоздаҳ моҳ 120 ҳазор рубл бештар пешпардохт кунад. Ин маблағ илова ба иҷора, ғизо, либос ва дигар хароҷоти кӯдакон аст. Рақамҳои ҷадвал нархномаи ягон минтақа нестанд ва маблағи воқеӣ аз навъи кор ва коэффитсиентҳои амалкунанда вобаста хоҳад буд.

Қоида барои ҳама аъзои оила яксон нест

Афзоиш барои фарзандони хориҷии то 18-солаи дар Русия буда, ки таҳти саробонии корманд қарор доранд, пешбинӣ шудааст. Аммо банди марбут ба дигар аъзои оила ба гурӯҳи муайяни хориҷиёни дар назди шахсони воқеӣ барои эҳтиёҷоти хонагӣ коркунанда дахл дорад.

Зиёд шудани пешпардохт на ҳамеша ба ҳамин андоза зиёд шудани андози ниҳоиро маъно дорад. Барои корманди патентдори ташкилот пешпардохт метавонад бо тартиби муқарраргардида аз андози ҳисобшуда тарҳ карда шавад. Вале агар пешпардохтҳо аз андози воқеии солона бештар бароянд, қонун баргардондан ё ба ҳисоб гирифтани ин фарқиятро пешбинӣ намекунад. Яъне барои шахси камдаромад ин механизм метавонад бори воқеии иловагӣ гардад.

Пардохти бештар бо санҷиши сахттари даромад ҳамроҳ мешавад

Хадамоти андоз дар номаи расмии худ мефаҳмонад, ки барои гурӯҳҳои дахлдори кормандони хориҷӣ даромад бояд ба меъёри ҳадди ақалли зиндагӣ бо назардошти коэффитсиенти минтақавӣ ва шахсони таҳти саробонӣ мувофиқат кунад.

Ҳамзамон, тибқи шарҳи расмии Додситонии кулли Русия, мақомоти андоз маълумоти даромади хориҷиёнро ҳар семоҳа ба ВКД мефиристанд. Ҳадафи эълоншуда тақвияти назорати муҳоҷирату андоз ва ошкор кардани саркашӣ аз пардохтҳо мебошад.

Барои муҳоҷир маънои амалии ин тағйирот равшан аст, яъне, агар даромади дар ҳуҷҷатҳо сабтшуда барои таъмини оила нокифоя барояд, танҳо доштани кор кофӣ нахоҳад буд. Ба гуфтаи Шевтсова, дар ҳолатҳои пешбиникардаи қонун ин метавонад то рад ё бекор шудани баъзе ҳуҷҷатҳои иҷозатдиҳанда расонад, вале истисноҳои қонунӣ низ вуҷуд доранд.

Ин вазъ вобастагии кормандро аз корфармо бештар мекунад. Агар корфармо маошро пурра нишон надиҳад, мушкил метавонад ба будубоши корманду оилааш таъсир расонад. Ин хулоса аз пайвастани назорати даромад ба мақоми муҳоҷиратӣ бармеояд.

Русия ба аҳолӣ ниёз дорад, аммо зиндагии оилаҳои муҳоҷирро гарон мекунад

Мушкили демографии Русияро омори худи ин кишвар нишон медиҳад. Тибқи ҷадвали расмии Башкортостанстат оид ба натиҷаҳои оперативии соли 2024, дар саросари Русия тақрибан 1 миллиону 222 ҳазор нафар таваллуд ва 1 миллиону 819 ҳазор нафар фавтидаанд. Камшавии табиии аҳолӣ беш аз 596 ҳазор нафар будааст. Ин фарқи таваллуду фавт аст ва ҳаракати муҳоҷиратро дар бар намегирад.

Вазорати меҳнати Русия низ дар шарҳи Стратегияи оилавию демографӣ то соли 2036 ҳифзи аҳолӣ, афзоиши таваллуд, боло бурдани некӯаҳволии оилаҳо ва дастгирии оилаҳои фарзанддорро ҳадаф эълон кардааст.

Гарон кардани зиндагии қонунии оилаҳои муҳоҷир бо манфиати дарозмуддати демографии Русия созгор нест. Кӯдаке, ки дар мактаби Русия мехонад, забони русиро меомӯзад ва дар ҷомеаи он ба воя мерасад, метавонад дар оянда корманди соҳибихтисос, андозсупоранда ва сокини доимии ин кишвар шавад.

Ин натиҷа худ аз худ ба даст намеояд. Барои он таҳсил, амният ва эҳсоси пазируфта шудан заруранд. Аммо талаб кардани маблағи бештар танҳо ба сабаби ҳамроҳи волидайн зиндагӣ кардани фарзанд, аз нигоҳи иҷтимоӣ, хусусияти муҷозотӣ мегирад ва зиндагии оилавӣ ба уҳдадории гаронтар табдил меёбад.

Давлат ҳақ дорад даромад ва пардохти андозро назорат кунад. Вале пардохти собит, ки бо шумораи кӯдакон меафзояд, қобилияти воқеии ҳар оиларо пурра инъикос намекунад. Барои оилаи камдаромад ҳамон маблағ метавонад интихоби байни нигоҳ доштани фарзанд дар канори худ ва фиристодани ӯ ба ватанро пеш орад.

Бонги хатар: хароҷоти имрӯз метавонад ба талафоти фардо табдил ёбад

Паёмади эҳтимолии ин сиёсат танҳо кам шудани пули дасти муҳоҷир нест. Он метавонад оилаҳоро ҷудо кунад, таҳсили кӯдаконро қатъ намояд ва қисме аз кормандонро ба кори пинҳонӣ ё ҷустуҷӯи кишвари дигар тела диҳад. Инҳо хавфҳои пешбинишавандаанд, на натиҷаҳои аллакай исботшудаи қонуне, ки ҳанӯз пурра ба иҷро надаромадааст.

Барои Тоҷикистон ин тағйирот бояд сабаби талаб кардани шарҳи дақиқ, ҳимояи ҳуқуқии шаҳрвандон ва гуфтушуниди ҷиддӣ гардад. Муҳоҷирон бояд пеш аз соли нав маблағи пардохт, тартиби ҳисоб кардани фарзандон ва дурустии сабти маошашонро равшан кунанд.

Барои худи Русия бошад, хатар амиқтар аст ва кишваре, ки аз камшавии аҳолӣ нигарон аст, метавонад бо чунин сиёсат оилаҳоеро аз худ дур кунад, ки фарзандонашон имкони пайвастан ба ҷомеаи онро доранд. Ҷамъ кардани маблағи бештар аз волидайни муҳоҷир имрӯз метавонад фардо бо аз даст додани кормандон, андозсупорандагон ва насли ояндаи сокинон анҷом ёбад.

Муҳоҷир чӣ бояд кунад?

Ба муҳоҷирон зарур аст, ки пеш аз оғози соли 2027 аз идораи андози маҳалли корашон ҳисобу шарҳи дақиқ гиранд: бо назардошти мақоми будубош, навъи кор ва фарзандони ҳамроҳашон чӣ қадар бояд пардохт кунанд. Шартномаи корӣ, маълумотномаи маош ва расидҳои пардохтро нигоҳ доранд ва санҷанд, ки корфармо даромадашонро пурра расман нишон медиҳад. Кормандони патентдори ширкатҳо ҳамчунин бояд аз муҳосибот талаб кунанд, ки имкони тарҳ кардани пешпардохти патент аз андози маошро санҷад ва ҳуҷҷатҳои заруриро тартиб диҳад. Ин метавонад аз пардохти такрории маблағ пешгирӣ кунад. Агар ҳарду волидайн чунин пешпардохт супоранд, масъалаи ба ҳисоби яке аз онҳо гузоштани фарзандро пешакӣ равшан кунанд, то барои як кӯдак ду бор маблағи иловагӣ насупоранд.

Барои кам кардани фишори молиявӣ, оила бояд хароҷоти соли ояндаро пешакӣ ҳисоб карда, бо корфармо масъалаи баланд кардани маош ё гузаштан ба кори расмии беҳтармуздро баррасӣ кунад. Пеш аз иваз кардани минтақа, навъи кор ё мақоми будубош аз ҳуқуқшиноси мустақили муҳоҷиратӣ машварат гирифтан муҳим аст: доштани иҷозати иқомати муваққатӣ ё доимӣ худ ба худ маънои озод будан аз ҳамаи пардохтҳои навро надорад.

Пинҳон кардани фарзанд, сабти сохта ё харидани маълумотномаи даромад роҳи ҳалли боэътимод нест. Агар зиндагии оилавӣ дигар аз ҷиҳати молиявӣ имконнопазир гардад, бозгашт ё интихоби кишвари дигарро бо назардошти кори қонунӣ, ҳуқуқи ҳамроҳ бурдани оила ва идомаи таҳсили кӯдакон омода кардан лозим аст; ба ваъдаи миёнаравон бе шартнома ва санҷиши ҳуҷҷатҳо такя набояд кард.